شرح صفحه 32 قرآن کریم
بدترین و بهترین مردم
شرح صفحه 32 قرآن کریم، سوره بقره آیات 210-203 از مجموعه دروس بر ساحل نور توسط حجت الاسلام سید جواد بهشتی را به صورت فیلم، صوت و متن پیاده شده تقدیم شما مخاطبان قرآنی می نمائیم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
به مهمانی قرآن کریم میرویم…
آیات آغازین این صفحه ادامۀ مراسم حج است.
سپس دو آیه که دربارۀ دو شخصیت است را میخوانیم
و آیات پایانی این صفحه به منحرفینی که ناسپاسی میکنند، اشاره دارد.
صفحۀ ۳۲
سورۀ مبارکه بقره
آیات ۲۱۰-۲۰۳
آیه ۲۰۳ :
«وَاذْکُرُوا اللَّهَ فِی أَیَّامٍ مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِی یَوْمَیْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَیْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَیْهِ ۚ لِمَنِ اتَّقَىٰ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ»
میفرماید: «وَاذْکُرُوا اللَّهَ فِی أَیَّامٍ مَعْدُودَاتٍ»، بر اساس آیات قرآن،
سه روز بعد از تمام شدن عید قربان ایام معدودات -روزهای معین شده،
شمرده شده- است که ادامۀ مراسم و مناسک حج است.
ایام معدودات روزهای یازدهم، دوازدهم و سیزدهم ماه ذیالحجه است
که حاجیان باید رمی جمرات انجام دهند، قربانی کنند و اعمالی را انجام دهند.
«وَاذْکُرُوا اللَّهَ فِی أَیَّامٍ مَعْدُودَاتٍ» در این سه روز خدا را یاد کنید.
در این روزها و شبها به دعا و نیایش، ذکر خدا و ارتباط معنوی با پروردگار بسیار توصیه شده است.
«فَمَنْ تَعَجَّلَ فِی یَوْمَیْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَیْهِ» بعد از مِنا، حاجیان باید به مسجدالحرام مکه بروند و مراسمی را انجام بدهند.
اگر کسی عجله کرد و به جای سه روز در دو روز آن مراسم را انجام داد و به مکه آمد، بر او ایرادی نیست.
«وَمَنْ تَأَخَّرَ» ولی اگر شب سیزدهم هم ماند و روز سیزدهم ادامۀ اعمال را انجام داد، «فَلَا إِثْمَ عَلَیْهِ» بر او هم ایرادی نیست.
یعنی خداوند یکی از این دو حالت را پذیرفته است.
«لِمَنِ اتَّقَىٰ» البته برای کسی که تقوا پیشه کند.
«وَاتَّقُوا اللَّهَ» مسلمانها!، حاجیان!، خدا را در نظر بگیرید، مخالفت خدا را نکنید.
«وَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ» و این را بدانید که حشر شما به سوی خدا خواهد بود.
کارهایتان را برای خدا انجام بدهید. نه برای تفاخر و بگویید من حاجی شدهام،
الان به سمت کشورم میروم، مردم چه خواهند کرد و…، برای خدا و برای قیامت این اعمال را انجام بدهید.
آیه ۲۰۴ :
«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَیُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِی قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ»
«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا» و از مردم کسی هست که وقتی به سخن میآید،
سخن گفتن او، تو را به اعجاب و شگفتی وا میدارد.
«وَیُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِی قَلْبِهِ» و خدا را شاهد میگیرد در آنچه در قلب او میگذرد
اما «وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ» اما او سرسختترین دشمنان است. بعضیها خیلی خوب حرف میزنند،
شیرین و فصیح حرف میزنند، اما دل ناپاکی دارند، مقاصد ناپاکی دارند.
از زمان صدر اسلام تا الان کسانی هستند که به ظاهر به خدا قسم میخورند و او را شاهد میگیرند، اما پلید هستند.
در نقطۀ مقابل این منافقانی که ظاهر فریبنده دارند، کسانی هستند که تمام هستیشان را برای خدا میدهند.
آیه ۲۰۵ :
« وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِی الْأَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیهَا وَیُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا یُحِبُّ الْفَسَادَ»
«وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِی الْأَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیهَا»
وقتی خودشان به حکومت و قدرت میرسند، تلاش میکنند در زمین تا فساد و ویرانی در آن ایجاد کنند.
«وَیُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ» کشاورزی و دامداری را خراب میکنند.
تا قبل از اینکه خودشان سر کار بیایند سخنرانی میکردند، اما الان که خودشان بر سر کار آمدند،
اقتصاد و نیروی انسانی را خراب میکنند.
«الْحَرْثَ» یعنی کشاورزی، «النَّسْلَ» هم به معنای نیروی انسانی یا به معنای دامداری است.
«وَاللَّهُ لَا یُحِبُّ الْفَسَادَ» و خداوند تبهکاری را نمیپسندد.
آیه ۲۰۶ :
«وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّهُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ»
«وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّهُ بِالْإِثْمِ» اینگونه آدمها آنقدر مغرور هستند
که وقتی به آنها گفته میشود تقوا پیشه کنید، غرورشان آنها را به سمت گناه میکشاند.
دربارۀ یکی از خلفای مروانی گفته شده یک کسی به او گفت: «اتَّقِ اللَّهَ»، حکم اعدام او را داد.
یا یکی دیگر از فرمانروایان بنیامیه به قرآن تفأل زد تا ببیند چه آیهای میآید،
آیه «واتَّقِ اللَّهَ» آمد، قرآن را تیرباران کرد…
انسان گاهی آنقدر مغرور میشود که حاضر نیست نصیحت نصیحتگران را بشنود.
«وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ» وقتی به آنها گفته میشود تقوا پیشه کنید،
«أَخَذَتْهُ الْعِزَّهُ بِالْإِثْمِ» غرور آنها میکشاند آنها را به گناه.
«فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ» برای چنین کسی جهنم کافی است.
«وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ» و جهنم بعد قرارگاهی است.
آیه ۲۰۷ :
«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»
«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ»
در مقابل این منافقی که ظاهر زیبنده و فریبنده دارد، کسی است که میفروشد جانش را برای طلب رضای خدا.
شیعه و سنی نقل کردهاند که این آیه در فضیلت امیرالمؤمنین علیه السلام است
که حاضر شد عاشقانه به جای پیغمبر بخوابد تا پیامبر به سلامت به مدینه مهاجرت کند.
امیرالمؤمنین به پیغمبر عرض کرد:
یا رسول اللّه! اولین کسی که به شما گفت «جانم فدایت»، من هستم.
این آیه در فضیلت مولا است.
سورۀ بقره آیه ۲۰۷ :
از مردم کسی است که جانش را میفروشد برای اینکه رضای خدا را طلب کند.
«وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ» و خداوند مهربان است نسبت به بندگان.
آیه ۲۰۸ :
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّهً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ»
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» ای کسانی که ایمان آوردهاید،
«ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّهً» همه دستجمعی به صلح و سازش درآیید.
«وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ» به دنبال گامهای شیطان نروید،
شیطان ناآرامی، پراکندگی و اختلاف را برای شما میخواهد و آرامش و صلح شما را نمیخواهد،
او جنگ را برای شما میپسندد.
«إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ» حقیقت این است که شیطان دشمن آشکار شماست.
چهارده بار در قرآن آمده که شیطان دشمن است. او را میشناسیم…
آیه ۲۰۹ :
« فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْکُمُ الْبَیِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ »
«فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْکُمُ الْبَیِّنَاتُ»
بعد از آن که دلایل روشن برای شما آمد، اگر لغزیدید،
«فَاعْلَمُوا» بدانید «أَنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ» خداوند شکستناپذیر حکیم است
آیه ۲۱۰ :
«هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَّهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِکَهُ وَقُضِیَ الْأَمْرُ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»
«هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَّهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِکَهُ»
آیا بعضی انتظار دارند که خداوند به همراه ابرها در سایه آنها با فرشتهها بیاید؟!
نه… چنین انتظاری بیهوده است. «وَقُضِیَ الْأَمْرُ» فرمان خدا صادر شده است.
خداوند پیغمبر و کتاب فرستاده، چنین انتظاری از خود خدا یا فرشتگان بیهوده است.
«وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ» و بازگشت امور و کارها به سوی خدا است.
خدانگهدار شما…
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.