قرآن و امام حسین ع- قسمت هشتم
آغاز حرکت با توکل بر خدا
امام حسین (ع) آماده بیرون رفتن از مدینه میشود. سندی باید از خودش به جا بگذاره. رهبران بزرگ، تحلیل خودشان را برای آیندگان به روشنی به جا گذاشتند، تا درباره انها، از روی جفا کسی حرفی نزند. یک وصیت نامه نوشته امام و سپرده دست برادر خودش محمد بن حنفیه. من میخوام خیلی سریع این وصیت نامه را بخونم. جمله آخر این وصیت نامه یک آیه قرآن است. یعنی مهر وصیت نامه با آیه ای از قرآن ، یعنی امام حسین بر اساس نقشه قرآن حرکت میکند.
بسم الله الرحمن الرحيم هذا ما اوصا به الحسين بن على الى أخيه محمد بن حنفیه. این وصیت نامه حالا ما هم بشینیم وصیت نامه بنویسیم برادر عزیز، خواهر گرامی، وصیت نامه کسی که مینویسه ثواب شهید داره، نشانه آینده نگری است. چطور دولت برای ۲۰ سال آینده، ۵۰ سال آینده، میشینه چشم انداز مینویسه، ما هم برای قیامتمون برای آینده مون وصیت نامه بنویسیم. إِنَّ الْحُسین يَشْهدُ الله لا إله الله وحده لا شريك له. ما توصیه شدیم وصیت نامه هامون را با گواهی به یکتایی خدا و نبوت پیامبر آغاز کنیم. جاء بالحق مِنْ عِنْدِهِ پیامبری که حق از جانب پروردگار آمد و گواهی می دهم که بهشت حق است، جهنم حق است، و قیامت آمدنی است. شکی در اون نیست و اینکه مرده ها در روز رستاخیز زنده خواهند شد، حالا هدفش را بیان میکنه، وَإِني لَمْ أَخْرُجَ أَسرَ من برای خود خواهی قیام نکردم. ولا بطراً. برای خوشگذرانی نه، وَلَا مُفسداً. برای فساد انگیزی نه، وَ لَا ظلما. نه حرکت من ظالمانه نیست پس برای چی؟ وإنما خرجتُ لِطَلَبِ الإِصْلَاح في أُمَّة جَدي. قيام من براى اصلاح در امت جدم. اصلاح در دین نه، اصلاح در امت، من میخواهم امر به معروف کنم و نهی از منکر نمایم. الگوی من، پیامبر و پدرم امیر المومنین، هر کی قبول کند، حق اولاست و هر کس رد کند، من صبر میکنم تا تقدیر الهی برسد. وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمين. پایان بخش این وصیت نامه، این آیه قرآن است، سورۀ هود آیه ۸۸: وما توفيقي إلا بالله موفقیت من تنها در سایه مدد الهی ست، عليه توكلت. به او توکل میکنم وَ إِلَيْهِ أُنيب. به سوی او باز میگردم، این درسی است که امام حسین (ع) از روز اول به ما داده، پس از برنامه ریزی، توکل.


دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.