بهترین دین (شرح صفحه 98 قرآن کریم)

دانلود فایل صوتی (شرح صفحه 98 قرآن کریم)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

این صفحه از قرآن کریم، با یک بشارت شروع می‌شود.

ما می‌خواهیم به بهشت برویم؛ راه آن چیست؟

می‌فرماید:

صفحۀ 98 قرآن کریم

سورۀ مبارکه نساء

آیات 127-122

آیۀ 122 : «وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا ۚ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا»

«وَالَّذِينَ آمَنُوا» و آنان که ایمان آوردند، «وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» و کارهای شایسته انجام دادند، «سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ» به زودی آن‌ها را وارد بهشت‌هایی که از زیر درختانش نهرها جاری است، می‌کنیم. «خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا» برای همیشه و ابد در بهشت خواهند بود.

در آیات صفحۀ قبل خواندیم که شیطان هم وعده می‌دهد. اما وعده‌های شیطان فریب و دروغ است. اما وعده‌های خداوند حق است. خداوند توانا و داناست. «وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا» این وعده خداوند که مؤمنان صالح را به بهشت می‌برد، وعدۀ حقی است. «وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا» و چه کسی سخنش از خدا راست‌تر است؟ چون کسی دروغ می‌گوید که نیاز دارد، کسی دروغ می‌گوید که می‌خواهد انتقام بگیرد، کسی دروغ می‌گوید که جهل دارد، و ساحت پروردگار از جهل و فقر پاک است. وعدۀ خداوند را جدی بگیرید. هر کسی آرزویی بهشت دارد، بایستی ایمان و عمل صالح داشته باشد. ایمان به خدا، جهان آخرت، فرشته‌‌ها، پیامبران و کتاب‌های آسمانی؛ و عمل صالح، رفتارش درست باشد و بر اساس شریعت حرکت کند.

آیۀ 123 : «لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ ۗ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا»

«لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ» مسلمان‌‌‌ها! ارزش‌‌ها طبق میل شما نیست. «وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ» طبق هوس اهل کتاب هم نیست، آنچه را خدا فرموده ارزش و ملاک است. «مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا» هر کس کار بدی انجام دهد؛ مسیحی، یهودی، مسلمان؛ «يُجْزَ بِهِ» مجازات می‌شود به نسبت همان کار زشتی که انجام داده، «وَلَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا» جز خداوند یار و یاوری ندارد. یار و یاور می‌خواهید اینجا باید درست حرکت کنیم.

یهودی‌‌‌‌ها برای خودشان یک انحصارطلبی قائل بودند و می‌گفتند: ما جهنم نمی‌رویم مگر چند روزی. یعنی برای خودشان یک ویژگی خاصی قائل بودند. البته که اینگونه نیست و ویژگی خاصی ندارند. هر کس می‌خواهد به بهشت برود، باید ایمان داشته باشد و عمل صالح انجام دهد. هر کسی گناه کند، مجرم است، مگر اینکه توبه کند و خدا را به عنوان یار و یاور خود انتخاب کند.

آیۀ 124 : «وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا»

«وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ» و هرکس کارهای شایسته انجام دهد، چه مرد باشد یا زن باشد، «وَهُوَ مُؤْمِنٌ» –ایمان و عمل هر دو لازم است– در حالی که مؤمن است، «فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ» این‌ها به بهشت وارد می‌شوند، «وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا» کمترین اندازه به آن‌ها ظلم نمی‌شود. دستگاه خداوند، دستگاهی عادلانه است.

آیۀ 125 : «وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا»

«وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ» –بهترین آیین سه ویژگی دارد– و چه آیینی خوشتر است، نیکوتر است از دینی که تسلیم پروردگارش باشد؟ «وَهُوَ مُحْسِنٌ» در عمل هم درست عمل کند، نیکوکار باشد. عمل صالح انجام بدهد. «وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا» و از آیین حنیف و خالص ابراهیم علیه السلام تبعیت کند.

ابراهیم کیست؟ «وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا» ابراهیم همان کسی است که خداوند او را به عنوان دوست خاص خود، برگزید. پیروی از آیین او سعادت را به دنبال دارد.

آیۀ 126 : «وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطًا»

«وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ» هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه در زمین است، برای خداوند است. خداوند توان دارد و می‌تواند ما را به خوشبختی برساند. «وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطًا» و خداوند بر هر چیزی احاطه دارد.

سورۀ نساء را می‌خوانیم؛ آیات آغازین سورۀ نساء دربارۀ زنان و خانواده بود. بعد به موضوعات دیگری وارد شدیم. مجدداً در صفحات پایانی این سوره به موضوع «حقوق زنان» برمی‌گردیم.

آیۀ 127 : «وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَنْ تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا»

«وَيَسْتَفْتُونَكَ» –استفتاء یعنی سؤال کردن– ای پیامبر! از تو سؤال می‌کنند، «فِي النِّسَاءِ» دربارۀ حقوق زنان یا دربارۀ احکام زنان، «قُلِ اللَّهُ» جواب بده، بگو، خداوند «يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ» دربارۀ حقوق آن‌ها پاسخ می‌دهد. «وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ» پاسخ خدا در آیاتی است که در کتاب آمده است. در همین سورۀ نساء بخشی از آن را خواندیم…

«فِي يَتَامَى النِّسَاءِ» دربارۀ دختران یتیم که از حقوق آن‌ها مراقبت کنید. «اللَّاتِي» دخترانی که، زنانی که «لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ» اموال و دارایی آن‌ها دست شما است، ولی به آن‌ها نمی‌دهید. چرا؟ «وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ» میل هم ندارید با آن‌ها ازدواج کنید، دارایی آن‌ها دست شماست، مهریۀ ایشان دست شماست، چون یتیم بوده‌اند اموالشان دست شما مانده است، نه تنها با ایشان ازدواج نمی‌کنید، بلکه دارایی آن‌ها را هم نمی‌دهید! چرا؟ چگونه جواب خدا را می‌دهید؟ خداوند جواب آن‌ها را با آیات مربوط به «حقوق زنان» می‌دهد. این‌ها سخنان خداست.

به جز زنان و دختران؛ «وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ» بچه‌های صغیر، کودکان کوچک که مدافعی ندارند و کسی را ندارند که از حق‌شان دفاع کند، همچنین پولشان دست شما است. «وَأَنْ تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ» پاسخ دیگر خداوند این است که دربارۀ یتیمان –دختر، پسر، کوچک و یا بزرگ– به قسط و عدل رفتار کنید. «وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ» و این را بدانید که هر چه از خیر و خوبی انجام دهید، «فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا» بدانید که خداوند نسبت به آن کار شما، دانا است.

ایمان داشتن ما، به دانستن خداوند، ما را از زشتی‌ها و بدی‌ها، از دست‌اندازی به مال دیگران، ضعیفان و یتیمان باز می‌دارد…

(شرح صفحه 98 قرآن کریم)

خدانگهدار شما…