قرآن و امام حسین ع- قسمت نهم

خروج از مدینه در شرایط نا امنی

امام حسین (ع) در نهضتش آیات زیادی را تلاوت کردند، بیشتر اون آیه ها از داستان های انبیاست. پس معلوم میشه داستان های انبیا برای آیندگان الهام بخش است. یک قصه برای سرگرمی نیست، امام روز یکشنبه دو روز مانده به آخر ماه رجب به همراه فرزندان و خاندانش از مدینه به سوی مکه حرکت کردند. در حالی که این آیه را می خواندند: فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفاً يَتَرَقَهُ. آیه درباره موسی بن عمران رهبر یک انقلاب بزرگ در گذشته است، موسی (ع) بعد از اینکه حوادثی پیش آمد، یک کسی از کاخ فرعون که دوان دوان می آمد خبر آورد که ای موسی! فرار کن که تصمیم گرفتند تو را بکشند، معلوم میشه موسى بن عمران هم عامل نفوذی داشته توی دستگاه فرعون. امام حسین هم داشت. در مدینه کسانی را از طرف خودش گذاشت که اخبار را برای او گزارش کنند. فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفاً. موسی (ع) در حالی که ترسان بود، یَتَّرَقّب، دلواپس بود. خوب این دو کلمه بار منفی داره. هم ترسان بار منفی داره، هم دلواپس. یعنی یک رهبر انقلاب ترسو است. نه. بطور طبیعی، فضا فضای ترس است، بطور طبیعی فضا، فضای دلواپسی است. امام حسین (ع) از مدینه تو یک شرایط نا امنی شهر را ترک میکنه. موسی گفت: رَبِّ نَجنِی من القوم الظالمین. پروردگا را نجات بده مرا از مردم ستمگر. امام حسین (ع) با خوندن این آیه داره به مردم اون زمان و همه آینده ها می فهموند، من همچون موسی هستم، یزید مثل فرعون است، یزید ستمگراست. من هم برای نجات از این مشکل به خدا توکل میکنم. از خدا راه میجویم آیات موسی بن عمران پنج، شش آیه پشت سرهم، در همه مقاطع، ربّ داره. یعنی تلاش میکنه، برنامه ریزی میکنه افراد را همراه خودش میکنه. اما، دستانش هم به سوی آسمان هست، رهبران آسمانی امروز هم و در هر روزگار دیگر چشم امید دارند به آسمان، این رهبری امام حسین است، سوره قصص، آیه ۲۲.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت دهم