بایگانی دسته ی قرآن و امام حسین ع

اشتباه در برداشت

دانلود فایل صوتی

شکر نعمت قرآن

دانلود فایل صوتی

منظور از نعمت در این آیه چیست؟

دانلود فایل صوتی

منطق معذرت در پیشگاه خدا

قسمت بیست و چهارم

امام حسین (ع) در مسیر عراق مواجه شد با لشکر حر. حر گفت: چرا شما به عراق می آی؟ امام علیه السلام فرمود: به من نامه نوشتند، نه یکی نه صدتا، نه هزارتا، پیش از ده هزار نفر به من نامه نوشتند، حر گفت من اطلاعی ندارم. امام فرمودند خیلی خوب اگر مردم منصرف شوند بیعت را شکستند، من بر میگردم. حر گفت: نه، اجازه برگشت هم نمی دهم. باید با ما همراه بشی چند منزلی. لشکر امام حسین (ع) با لشکر حر، همراه هم به موازات هم حرکت می کردند. امام علیه السلام هم در وقت نمازها، خطبه می خواندند. در یکی از آن خطبه ها فرمودند علت اینکه ما به کوفه می آئیم این هست: أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهَا معذرة إلى الله. ما برای اینکه در پیشگاه خدا جوابی داشته باشیم، عذری داشته باشیم، خداوند به ما مسئولیت داده، مسئولیت هدایت، مسئولیت ارشاد، مسئولیت بیداری ملت ها، مسئولیت امر به معروف نهی از منکر، این کلمه: معذرة إلى الله اشاره ایست به آیاتی که در چند جای قرآن، از جمله سوره اعراف، آیات 163 و 164 آمده که بنی اسرائیل، بندر نشینانی بودند که به اونها گفته شد، شنبه ها را نباید کار بکنید، به نظافت و تعلیم و تربیت و دید و بازدید و اینها بپردازید. خداوند این را برای امتحان فرمودند. شغل بندر نشینان هم ماهی گیری بود. خداوند به ماهی ها فرمان داد. خدایی که فرمانروای عالم است، شنبه ها زیاد می آمدند کنار ساحل، یکشنبه، دوشنبه، سه شنبه چهارشنبه، پنجشنبه کم می آمدند. این بنی اسرائیل به طمع افتادند، وسوسه شدند که چی کار کنیم با این همه ماهی از کلاه شرعی استفاده کردند، یعنی یک کاری کردند به ظاهر، مخالفت توش نبود اما در باطن، فرقی نداشت، حوضچه هایی درست کردند. روزهای شنبه ماهی ها را به دام می انداختند یکشنبه ها می گرفتند بخونیم آیاتش را: وَسُئَلُهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ. برو بپرس از اون منطقه ای که کنار دریا زندگی می کردند،  إِذْ يُعْدُونَ فِي السبت، اینها قانون روز شنبه را بهم زدند. إِذْ تَأْتِيهِمْ حِينَا نَهُمْ يَوْمَ حِيتَانُهُمْ سبتهم شرعا. ماهی ها را روز های شنبه، گروه گروه می آمدند کنار ساحل ، و يوم لا يَسْتُونَ لا تَأْيتهم. روزهای غیر شنبه نمی آمدند. کذالک نبلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ. ما آزمودیم اون ها را به خاطر تخلفاتشون، مردم در این قصه ۳ دسته شوند، گروه اول متخلفان. گروه دوم ساکت ها. گروه سوم آمران به معروف و ناهیان از منکر. وَ إِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً الله مُهْلِكُهُمْ أَو مُعَذِّبُهُم. ساکت ها به آمران به معروف می گفتند: برای چی شما کسانی را دارید موعظه می کنید که خدا اراده کرده اون ها را نابود کند یا عذاب کند به عذاب شدید. اون ها جواب دادند: قَالُوا مَعْذِرَةٌ إِلَى رَبكم برای اینکه ما عذری در پیشگاه خدا داشته باشیم. ما انسان هستیم در برابر دیگران مسئولیت داریم وَ لَعَلَّهُمْ يتقون. اینطور هم نیستش که امر به معروف بی اثر باشه چه بسا اثر بگذاره امام حسین (ع) علیرغم اینکه میدانست در کونه چه خبر هست به سمت کربلا آمدند هم به دلیل عذر در پیشگاه خدا هم به دلیل تأثیراتی که قیامشون در آینده خواهد داشت.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت بیست و پنجم

رهبری و رهروی

قسمت بیست و دوم

مرحوم شیخ صدوق نقل کرده که در سفر امام حسین (ع) از حجاز به عراق، وقتی رسیدند به منزل سعلويه، شخصی خدمت حسین بن علی (ع) رسید و تفسیر این آیه قرآن را پرسید: يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أَناَس بامامهم. قیامت روزی ست که ما هر جمعی را با پیشوایشان صدا می زنیم، فرا میخوانیم. امام حسین (ع) در پاسخ کسی که تفسیر این آیه را پرسید فرمودند: إِمَامٌ دَعوا إلى هُدَى في أَجَابُ إِلَيْهِ. دو امام داریم، به قول قرآن امام نار و امام نور. پیشوایی که رهروانش را جهنمی و بد بخت می کند و پیشوانی که رهروانش را سعادتمند می کند. امام در اینجا می فرماید امامی هست که دعوت میکند به هدایت جمعی به او لبیک می گویند و امامی هست که دعوت می کند به گمراهی و جمع دیگری به او لبیک می گویند. هؤلاء فِي الْجَنَّهُ وَ هَؤُلاء فِي نَّارٍ. گروه اول در بهشت و گروه دوم در جهنم هستند. و هُوَ قُولُهُ تَعَالى فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةَ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ. سوره شورا آیه 7. جمعی در بهشت، جمعی در دوزخ. آیه ای را که امام حسین (ع) بهش اشاره فرمودند، سوره اسراء آیات 71 و 72. يَومَ نَدْعُوا كُلَّ أناس بإمامهم. قیامت روزی است که هر جمعی را با پیشوایشان فرا می خوانیم پس معلوم میشه در دنیا، موضوع رهبری فوق العاده مهم است و نمی توانیم بی تفاوت باشیم. بعضی در زمان امام حسین (ع) ، زیر چتر رهبری یزند رفتند. بعضی زیر چتر رهبری امام حسین (ع). جمع زیادی هم می گفتند نه یزیدی نه حسینی. ولی اون ها می دونستند که نه یزیدی، نه حسینی نمیشه. این جهان جهانی است که قصه پیرو و رهبر درش قطعی ست. فَمَن اتى كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولَنكَ يُقْرَؤُنَ كِتَابَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فتیلا. کسانی که کارنامه شون به دست راستشون هست اینها کارنامه شون را می خوانند و ذره ای به اونها ظلم نمی شود. اما، وَمَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْما. کسی که در این دنیا کور بوده، پیشوایی نداشته، وَهُوَ فِي الْآخِرَةَ أَعْمَا وأَظل سبيلا. او در آخرت نابیناست و به بیراهه می رود. امام باقر(ع) فرمود: هر دین داری که، هر چی هم که عبادت بکند ، اما به امامی معتقد نباشه، فَسَعْيَهُ غِيرُ مقبول. امامت، امام رضا(ع) فرمود : عُسُ الإِسلام عنابي. ریشۀ اسلام پویاست. در سوره مبارکه قصص می خوانیم: وَيُرِيدُ أَن نَّهُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتَصعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ ائمه. ما اراده کرده ایم، مستضعفان در زمین را پیشوایان قرار بدهیم موضوع پیشوایی، فوق العاده مهم که امام حسین (ع) اینگونه یادآوری فرموده اند.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت بیست و سوم

دست انتقام الهی

قسمت بیستم

از نظر آیات قرآن خداوند هم مهر دارد، هم قهر. به مؤمنان، صالح وعده می دهد و به تبهکاران جبار، وعید می دهد هشدار می دهد. بارها در قرآن کلمه انتقام آمده. دست به انتقام الهي طبق اراده خدا در آستین است سوره زمر آیه 37 می فرماید: أَلَيْسَ اللهُ بِعَزِیز ذى انتقام. آیا خداوند، اول نیرومند انتقام گیری نیست؟ سوره مائده آیه 95 میفرماید: وَالله عَزيزٌ ذُو انتقام. خداوند نیرومند صاحب انتقام است و آیات دیگر. پیش از ورود امام حسین (ع) به مکه، عبدالله بن عمر پسر خلیفه دوم هم برای عمره مستحبی به انجام دادن کارهای شخصی در مکه بود. در مکه به دیدن امام حسین (ع) آمد و پیشنهاد صلح و سازش با یزید و بعیت با یزید را داد و امام را از عواقب مخالفت با طاغوت و اقدام به جنگ با یزید بر حذر داشت. گفت یزید هم پول داره، هم زور داره، مخالفت کنی کشته میشوی. مسلمانان هم قربانی این راه می شوند. من از رسول خدا شنیده ام که حسین کشته خواهد شد. و اگر مردم دست از یاری او بردارند. به ذلت و خواری مبتلا خواهند شد. ولی الان پیشنهادم بیعت است. امام علیه السلام در پاسخ او فرمودند: آیا نمی دونی داستان خواری روزگار را؟ که یک زمانی بود که سر پیامبر خدا، یحیی بن زکریا را هدیه بردند برای یک زن بدکاره بنی اسرائیل. یک آقایی عاشق این زن شده بود. او هم گفته بود اگر می خواهی از من کام بگیری باید سر یحیی را برای من بیاری. ای عبدالله بن عمر ا آیا نمیدانی که در یک سحرگاه، بین الطلوعین طلوع فجر طلوع خورشید 70 پیامبر را بنی اسرائیل کشتند. سپس همه رفتند تو بازارها به خرید و فروش مشغول شدند انگار که نه انگار کاری شده. و خداوند هم عجله نکرد در تنبیه اون ها. مهلت داد به آنها ولی سر موقع خودش. أَخَذ َهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ أَخْدِ عَزِيزِ انْتِقَامَ. اون ها را به وقت خودش گرفت و انتقام گرفت. إِتق اللَّهِ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَن وَلَا تَدَعَ النصرت. حیا کن و از خدا بترس. نصرت مرا کنار نگذار. ولی عبدالله بن عمر هم یک خواهشی کرد و اون این که من میخواهم سینه شما را، گلوی شما را، که پیامبر بارها بوسیده، ببوسم و امام حسین را بوسید و به ظاهر یک کار تصنعی کرد و راهی مدینه شد جباران از دست انتقام الهی غافل نباشند.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت بیست و یکم