بایگانی دسته ی قرآن و امام حسین ع

تقدیرات الهی

امام حسین (ع) غیر از مبارزه، اعتقاد به ما یاد داد. حقایق ما را تصحیح کرد. یکی از اعتقادات بسیار پیچیده که همیشه هم اختلاف و دعوا سرش بوده، این هست که انسان آزاد است یا مجبور. یک عده ای طرفدار این شدند که انسان آزادست. خوب اختیار داده هر کار بخواد بکنه. یک عده هم طرفدار این هستند که انسان مجبور است، مجبور محیط، مجبور تاریخ، مجبور شرایط. اونی که امامان شیعه به ما یاد دادند، این که لَا جَبر. جبر نیست، وَلَا تَفییض. آزادی مطلق هم نیست.  بَلْ أَمر بَيْن الأمرين. یک چیزی بین این دو مثالی که استاد عزیزم حاج آقای قرائتی میزند. این که، خوب ما تو خونه هامون آب داریم، برق داریم، اینی که شیر آب را باز آب بیاد، یا کلید را بزنیم، برق روشن بشه دست ما هست یا دست اداره برق. میتونیم بگیم که هم دست ما هست هم دست اداره آب، اداره برق، یعنی این جهان یک فرمانروایی دارد، که همه فعل و انفعالات، تحت نظر او انجام میشه. از طرفی ما هم اختیاراتی داریم در یک چهار چوبه ای در یک محدوده ای اگر ما دانستیم خداوند چنین اراده ای دارد اینجا تسلیم میشویم. میگیم تسليم قضا و قدر الهی. امام حسین (ع) بارها و بارها در این سفر می فرمودند قضای الهی تقدیرات الهی این هست که ما در این سفر شرکت بکنیم، و لو میدانیم پایانش به شهادت ختم میشه. حتماً خیراتی دارد، برکاتی دارد، خدا این را برای ما خواسته این وظیفه را برای ما مشخص کرده، ما هم تسلیم هستیم. در راه مکه و عراق، امام حسین (ع) به یک شاعری بر می خورند به نام فرزدق که با مادرش او هم آمده بود حج. با امام حسین (ع) گفتگوهایی می کنند و از امام می پرسند: چرا شما با عجله مکه را ترک کردید؟ حضرت فرمودند که: لُوْ لَمْ أَعْجَلْ لأَخَذْتُ. من اگر عجله نمیکردم تو مکه مرا می گرفتند و می کشتند. نمیخواستم امنیت حرم الهی بهم بخوره. فرزدق خوب یک آدم فرهیخته ایست یک آدم فرزانه ایست. امام از او پرسید: اوضاع از چه قراره؟ او هم گفت: اوضاع کوفه از این قراره که دل های مردم با شماست. شمشیرهایشان علیه شماست. مقدرات هم دست خدا. امام به او فرمود: صَدَقة. ببینید؛ فرزدق داره یک حرفی را میزنه. شرایط اجتماعی را توضیح میده ولی یادش نمیره به لحاظ اعتقادی مقدرات همه دست خداست. در پاسخ فرمود: صَدّقةً. راست گفتی. لى الله الأمر. کاردست خداست. وَكُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأن. كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فی شان. یک آیه قرآن در سوره الرحمن، که من چند تا آیه دیگرش هم برای توضیح بیشتر میخوام برای شما بخوانم. در سوره الرحمن میخوانیم: و كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فان. همه کسانی که در این پهنه خاک زندگی می کنند، نابود می شوند. وَيَبْقَى وَجه ربک. ذات پروردگارت باقی می ماند. ذُو الْجَلال والا کرام. صاحب بزرگی، صاحب، عظمت است. پس همه می میرند. فَبِأَيِّ الآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَان. به کدام یک از نعمت های پروردگار شما انکار می کنند. يسئلُهُ مَن فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ. همۀ موجودات آسمانی و زمینی، دست نیازشون به سوی خدا دراز است. همه محتاج اند. مخلوق یعنی محتاج. كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنَ. در هر برهه ای خداوند فرمانروای عالم در یک کاری است. امامان ما تفسیر کردند این را گفتند معناش اینه: یک روز خداوند به یک جمعی قدرت میده. می آیند سرکار یک روز آنها را از الکه ی قدرت میاره پائین. یک روز یک کسانی به دنیا می آیند یک روز یک کسانی از دنیا میروند. یک روز، روزی می دهد و یک روز، روزی می گیرد. خدا ست. بر اساس قواعدی، حکیمانه خداوند این کار را می کند. من اگر دانستم این مسیر، مسیرالهی هست، تسلیم هستم. چرا؟ چون میدونم گفته داره برای من همه اش که نباید آسایش باشه همه اش که نباید شیرینی باشد. تلخی ها هم نقشه خداست. برکاتی درش هست. آیه بسیار مهمی ست. ما در این وقت کم به اندازه سواد مون گفتیم.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت نوزدهم

دعوت مردم به قرآن

امام حسین (ع) آنگونه که ما در زیارت اربعین میخوانیم، تمام هستی اش را برای بیداری ملت ها داد، خون خودش را، عزیزانش را. از جمله ابزاری که امام حسین (ع) برای هدایت و بیداری اون انسان ها و آینده ها به کار برده، استفاده از نامه هست. بزرگان شیعه نامه های پیامبر و نامه های امامان را گردآوری کردند. شخصیت هایی مثل فیض کاشانی، مثل آیت الله احمدی نیانجی، در ده ها جلد. نامه های امام حسین خیلی خواندنی است. مخصوصاً در این هفت ماهه. از جمله، نامه ای که به مردم بصره نوشتند. آغاز نامه این هست که خداوند محمد صلی الله علیه و آله و سلم را انتخاب فرمود. إصطفى يعنى سوا کرد، و اکرمه بنبوته. معلوم هست امام حسین تداوم بخش جریان نبوت است. پیامبر را بزرگ داشت با نبوتش. وَ اخْتَارَهُ لرسألته. او را برگزید برای پیام رسانی تا اینکه عمر پیامبر به پایان رسید. بعد امام حسین فرمود حالا : ما وَكُنَّا أَهْلَهُ وَأَوْلَيَانَهُ وَأَوْصِيَائَهُ وَوَرَثَةٌ. ما خاندان اون پیامبر هستیم، جانشینان اون پیامبر هستیم و شایسته ترین افراد نسبت به جایگاه پیامبریم. ای مردم بصره، أنا أدعوكم إلى كتاب الله. من شما را به قرآن دعوت میکنم همه محتوای دعوت امام حسین (ع) قرآن است. عزادار حسینی باید قرآنی باشد. سینه زن حسینی باید حافظ قرآن باشد. عاشق قرآن باشد. دنبال فهم قرآن باشد الان امام حسین (ع) میخواد به مردم شهر ما نامه بنویسه نامه اش همین است. من شما را دعوت میکنم به قرآن. نمیشه ما پشت بکنیم به قرآن. بی اعتنا به قرآنباشیم. پس از قرآن، وَسُنَّت نبيّه. توضیحاتی که پیامبر برای تفسیر آیه ها، هر کسی نمیتونه قرآن را تفسیر کند. یک کسی که علم اللهی، آسمانی دارد. بود فرمودند: و سنت مرده. ان سنت قد أميتت والبدعة قد اوحییت. بدعت یعنی حرف های نو نادرست، اون ها جای سنت را گرفته. ای مردم بصره اگر گوش به حرف من بدید، من شما را به راه درست هدایت میکنم. والسلام عليكم ورحمه الله وبركاته. ما در این مجموعه داریم قرآن و امام حسین را میگیم. اگر کسی پرسید، امام حسین ملت ها را به چه چیز دعوت میکرد، میگیم قرآن.

دعوت مردم به قرآن

از خطر منافقین غافل نباشیم

قسمت چهاردهم

پیامبر عزیز ما که به مدینه آمدند یک جمعیتی درست شدند به نام منافقین. اینها از اسلام دنبال منافعی می گشتند. تظاهر به اسلام، برای اونها منافعی داشت. ما در قرآن، سوره ای به نام منافقین داریم آیات بسیاری در سوره بقره، سوره توبه، سورۀ آل عمران، نساء، برای خطر منافقین آمده. کسانی که به ظاهر میگن ما ایمان داریم اما ایمان ندارند ادعاشون هم خیلی زیاد هست. تأثیر پذیر شون هم خیلی کم است. سَوَاء عَلَيْهِمْ ءانْذَرْتُهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لا يُؤمنون. پیامبر عزیز ما فرمود: من از مشرک نمی ترسم. میرم به جنگش از مؤمن نمی ترسیم. آزارش به کسی نمی رسه. ولی از منافق می ترسم. امام حسین (ع) در مکه دیداری دارد با ابن عباس، از او پرسید، تحلیل تو از شرایط کنونی چیست؟ ابن عباس دو آیه قرآن خونده که هر دو دربارۀ منافقین هست. یکیش سورۀ توبه آیه ۵۴: أَنَّهُمْ کفروا بالله. اینها اصلاً خدا را قبول ندارند. اینها یعنی همون بنی امیه، همون جمعیتی که در مکه و مدینه بودند و به امام حسین بی اعتنایی میکردند. وَ بِرَسُولِهِ. پیامبر را هم قبول ندارند. خوب نماز میخونن چی؟

ولا يَأْتُونَ الصَّلوةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَی. نمازی را هم که میخوانند با بی نشاطی و کسالت میخونن. گاهی کمک میکند، وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَرِهُونَ. کمک هاشون هم بر اساس اغراضی ست. با بی میلی کمک میکند. همچنین آیات ۱۴۲ و ۱۴۳ سوره نساء را خواند: إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ الله. منافقین با خدا نیرنگ میزنند. یعنی صاف نیستند. پاک نیستند. وَهُوَ خَادِعُهُمْ. خداهم برای اونها نقشه دارد. نماز میخونند چی؟ وَ إِذَا قَامُوا إلى الصَّلَوةِ قَامُوا كُسَالَى. دوباره به بی نشاطی اون ها در نماز اشاره میکنه. یرآئون النَّاسُ. بر خود نمائی، تظاهر به دین داری میکند. وَلَا يُذْكُرُونَ الله إلا قليلاً. یاد خدا را مگر کم، برای اغراض خودشون، برای مقاصد خودشون، ولی حقیقتاً برند دنبال دعا، مسجد، نماز، نه، اینطوری نیست به لحاظ اعتقادی. مُذَبْذَبِينَ وَ بَيْنَ ذَالِك. همه اش در تردید و سرگردانی به سر میبرند، ثبات فکر ندارند. لا إلى هؤلاء وَلَا إِلَى هَؤُلاَءِ. نه اینوری اند و نه اونوری. وَمَنْ يُضْلِلِ الله فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً. هر که را خدا بخاطر ناشایستگی او گمراه ساخت، راهی برای نجات ندارد. اون منافقین این جمعیت پر خطر را پس از پیامبر هیچ علامتی ازشون نمیبینیم، این هایی که پس از پیامبر باید اعتراضاتشون انتقاداتشون اغتشاشاتشون زیاد میشد، اما هیچ خبری نیست. خاموش شدند. چرا؟ جذب دستگاه های اجرایی شدند. متاسفانه سازمان ثقیفه اینها را جذب کرد و آثارش در کربلا هویدا شد. از خطر منافقیم غافل نباشیم.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت پانزدهم

انقلاب همراه با استمداد از خدا

شب جمعه، سوم شعبان، یعنی همون روزی که به دنیا آمده نهضتش و هم تولدش همین سوم شعبان است. وارد مکه شدند در حالی این آیه قرآن را می خواندند: ولَمَّا تَوجَّه تِلْقَاء مَدْین. آیه مربوط به یک رهبر یک انقلاب بزرگ است. موسی بن عمران که وقتی وارد مدین شد، قَالَ عَسَی ربي أن يَهْدِيَنِي سَوَاء السَّبِيل. اميد دارم از پروردگارم که مرا به راه درست هدایت کند. ما وقتی دعاهای قرآن را نگاه میکنیم، بیشتر نگاه شخصی داریم. خدایا خونه میخوام، خدایا در فلان رشته قبول بشم، شغلم چی بشه، رهبران بزرگ دعا میکردند. الان مسئولان ما، وزراء ما ، رئيس جمهور ما کمتر شنیده می شود که به استناد قرآن، دعا کنند یعنی از خدا استمداد بطلبند. پروژه ای را میخواهند آغاز کنند یا می خواهند افتتاح بکنند به استناد آیات قرآن ما انسانها ضعیف هستیم فقر داریم، نیاز داریم. امام حسین در سرتا سر نهفتش با برنامه ریزی حرکت میکنه، با مشورت حرکت میکنه. ولی دست نیاز و چشم امیدش به حضرت پروردگار است. این آیه به ما میگه تحرک، جابجایی، هجرت و به کارگیری تاکتیک های متفاوت از لوازم یک انقلاب است.

یادمون نره حضرت امام خمینی در نجف بودند. از ترکیه به نجف صدام او را تحت فشار گذاشت. به کویت، کویت راه ندادند. سوریه، فرانسه. فرانسه هم وقتی حضرت امام را تحت فشار گذاشتند، فرمودند: تو کشتی مینشینم و کشور به کشور میرم حرفم رو میزنم. یک پیام دیگر این آیه این هست که اول حرکت کنیم و سپس دعا، بنشینیم تو خونه اشک بریزیم که خدایا! خودت نصرتت را،  نه، راه بیفت برو تو میدان، حالا از خدا کمک بخواه امام حسین (ع) چهار ماه در مکه بوده، مثل موسی بن عمران که هشت سال الی ده سال، در منطقه شعیب بود در اونجا مردم را دعوت کرد، نیرو آماده کرد و بعد به سمت مصر آمد. امام علیه السلام در این چهار ماه با شخصیت ها و جمعیت های مختلف صحبت کرد. حجت را بر مردم تمام کرد و به رهبران دینی و مدیران، اسلامی راه اداره کشور را که علی رغم پیچیدگی هایی که داره، یاد داد از کمک خدا غافل نباشیم.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت سیزدهم

عاشورا

قسمت دهم

امام حسین (ع) با تمام فرماندهان نظامی فرق میکنه، شبیه ترین کس به پیامبر، شبیه ترین کس به امیرالمومنیناست. جنگش برای خدا، در راه خدا و برای جلب رضایت خداست. شب عاشورا، اصحابش را جمع کرد یک خطبه ای خواند، خدا را سپاس گفت که قرآن را به ما تعلیم داده. به قول امروزی ها، این سند بالادستی این پشتوانه نهضت امام حسین است، خدا را سپاس گفت که فقه را یعنی فهم عمیق دین را به ما داده، خدا را سپاس گفت که شهامت و شجاعت را، و آمادگی برای شهادت را به ما داده، صبح عاشورا که با اصحابش نماز گذارد. خاطرات شیرینی از اعزام اصحاب دارد. یکی یکی امام حسین (ع) این ها را که همه دیشب فرمود: من خوبتر از شما یارانی سراغ ندارم و خوبتر از خاندانم، اهل بیتی را سراغ ندارم این هایی را که اعزام میکرد توصیه هایی میکرد، بعضی از این توصیه ها که در تاریخ ثبت شده است. به یارانش می فرمود: با آیات قرآن با دشمن سخن بگویید. ببین این یک معلم قرآن است. این فرمانده جنگ مصطلح نیست، یک فرمانده جنگ متفاوت است. به بریر یا به زهیر یا به حبیب یا به دیگران می فرمود: با آیات قرآن با آنان سخن بگویید، یعنی امام حسین فدائی قرآن است. پیغمبر فرمود: قرآن و اهل بیت من دو ثقل هستند، ولی قرآن سنگین تر است. اگر یک وقتی بنا باشه یکی فدای دیگری بشود، اهل بیت من باید فدای قرآن بشوند، امروز عزاداران حسینی، حواشون باید جمع باشد امام حسین با اون عظمتش فدای قرآن شده، بیائیم به عشق امام حسین، به آیات قرآن مسلح بشیم. با آیات قرآن به جنگ تهاجم دشمن برویم با آیات قرآن بچه هامون را تسکین بدهیم، بر اساس نقشه قرآن بچه هامون را تربیت بکنیم این چیزی است که روز قیامت پیامبر فرمود من از شما راجع به این دو سؤال خواهم کرد. با قرآن چه کردید؟ با اهل بیتم چه کردید؟ حتی در یک پیش گویی پیامبر فرمود: فردا بعضی از شما وقتی من بپرسم، سر به زیر و شرمنده خواهید بود. نه برای قرآن کاری کردید، نه برای اهل بیتم. روز عاشورا پیام مهمش احتزاز پرچم قرآن است. امام حسین (ع) اون ساعت آخر که طفل معصومش را ، شش ماه الله را سر دست گرفت قرآن بوده، قرآن سر دست گرفته. یک دستش شیر خواره، یک دستش قرآن. ای کاش اون روز، این تیم های تصویر برداری می بودند این صحنه زیبا را منعکس میکردند اتمام حجت امام حسین (ع) به آیندگان ایناست. از این کتاب غافل نشید.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع-قسمت یازدهم

آغاز حرکت با توکل بر خدا

امام حسین (ع) آماده بیرون رفتن از مدینه میشود. سندی باید از خودش به جا بگذاره. رهبران بزرگ، تحلیل خودشان را برای آیندگان به روشنی به جا گذاشتند، تا درباره انها، از روی جفا کسی حرفی نزند. یک وصیت نامه نوشته امام و سپرده دست برادر خودش محمد بن حنفیه. من میخوام خیلی سریع این وصیت نامه را بخونم. جمله آخر این وصیت نامه یک آیه قرآن است. یعنی مهر وصیت نامه با آیه ای از قرآن ، یعنی امام حسین بر اساس نقشه قرآن حرکت میکند.

 بسم الله الرحمن الرحيم هذا ما اوصا به الحسين بن على الى أخيه محمد بن حنفیه. این وصیت نامه حالا ما هم بشینیم وصیت نامه بنویسیم برادر عزیز، خواهر گرامی، وصیت نامه کسی که مینویسه ثواب شهید داره، نشانه آینده نگری است. چطور دولت برای ۲۰ سال آینده، ۵۰ سال آینده، میشینه چشم انداز مینویسه، ما هم برای قیامتمون برای آینده مون وصیت نامه بنویسیم. إِنَّ الْحُسین يَشْهدُ الله لا إله الله وحده لا شريك له. ما توصیه شدیم وصیت نامه هامون را با گواهی به یکتایی خدا و نبوت پیامبر آغاز کنیم. جاء بالحق مِنْ عِنْدِهِ پیامبری که حق از جانب پروردگار آمد و گواهی می دهم که بهشت حق است، جهنم حق است، و قیامت آمدنی است. شکی در اون نیست و اینکه مرده ها در روز رستاخیز زنده خواهند شد، حالا هدفش را بیان میکنه، وَإِني لَمْ أَخْرُجَ أَسرَ  من برای خود خواهی قیام نکردم. ولا بطراً. برای خوشگذرانی نه، وَلَا مُفسداً. برای فساد انگیزی نه، وَ لَا ظلما. نه حرکت من ظالمانه نیست پس برای چی؟ وإنما خرجتُ لِطَلَبِ الإِصْلَاح في أُمَّة جَدي. قيام من براى اصلاح در امت جدم. اصلاح در دین نه، اصلاح در امت، من میخواهم امر به معروف کنم و نهی از منکر نمایم. الگوی من، پیامبر و پدرم امیر المومنین، هر کی قبول کند، حق اولاست و هر کس رد کند، من صبر میکنم تا تقدیر الهی برسد. وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمين. پایان بخش این وصیت نامه، این آیه قرآن است، سورۀ هود آیه ۸۸: وما توفيقي إلا بالله موفقیت من تنها در سایه مدد الهی ست، عليه توكلت. به او توکل میکنم وَ إِلَيْهِ أُنيب. به سوی او باز میگردم، این درسی است که امام حسین (ع) از روز اول به ما داده، پس از برنامه ریزی، توکل.

دانلود فایل صوتی

قرآن و امام حسین ع- قسمت نهم