راز بهتر بودن امت اسلامی شرح صفحه 64 قرآن کریم

شرح صفحه 64 قرآن کریم، سوره آل عمران آیات 115-109 از مجموعه دروس بر ساحل نور توسط حجت الاسلام سید جواد بهشتی را به صورت فیلم، صوت و متن پیاده شده تقدیم شما مخاطبان قرآنی می نمائیم. راز بهتر بودن امت اسلامی

دانلود فایل صوتی شرح صفحه 64 قرآن کریم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

آیات این صفحه، آیات فوق العاده حساس و مهمی هستند.

شرح صفحۀ 64 قرآن کریم

سورۀ مبارکه آل‌عمران

آیات 115-109

می‌فرماید:

آیۀ 109 : «وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»

«وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ» همۀ آنچه در آسمان‌ها و زمین است برای خداست، «وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ» و همۀ کارها به سوی خدا برمی‌گردد. آغاز و انجام جهان هستی به دست خداست.

آیۀ 110 : «كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ۚ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ»

«كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ» شما مسلمانان، بهترین امتی هستید که برگزیده شده‌اید، ظاهر گشته‌اید، برای مردم جهان، تا مردم جهان را بر اساس آیین مسلمانی اصلاح کنید. با چه سازوکاری؟ «تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ» امر به معروف می‌کنید، «وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ» و نهی از زشتی‌ها می‌کنید، «وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ»، امر و نهی‌ شما هم بر اساس ایمان به خداست. ایمان می‌آورید به الله، «وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ» اهل کتاب، مسیحی‌ها، یهودی‌ها، اگر به آیین مسلمانی ایمان آورند، برایشان بهتر است. اما در عمل چه می‌بینیم؟ «مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ» بعضی از اهل کتاب ایمان می‌آورند، اما «وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ» بیشتر آن‌ها فاسق هستند. «فاسق» یعنی از دایرۀ اطاعت خارج می‌شوند. عرب به حالتی که پوسته توسط هسته شکافته می‌شود و هسته بیرون می‌آید، «فَسَقَ» می‌گویند. وقتی ما از چارچوب طاعت خدا بیرون بیاییم، «فاسق» می‌شویم. بیشتر اهل کتاب فاسق هستند، یعنی اسلام را نپذیرفته‌اند.

آیۀ 111 : «لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ»

«لَنْ يَضُرُّوكُمْ» اهل کتاب نمی‌توانند به شما مسلمان‌ها آسیب برسانند. آیین مسلمانی استحکام زیادی دارد و به زودی جهان‌گیر خواهد شد. غصه نخورید، این توطئه‌های یهودی‌ها و احیاناً مسیحی‌ها نمی‌تواند به شما آسیبی برساند. «إِلَّا أَذًى» ممکن است یک ضرر موقتی و یا ظاهری به شما بزنند. مسلمان‌ها در عمل نیز نشان دادند که همۀ یهودیان از جمله طوایف «بنی‌قریظه»، «بنی‌نضیر»، «بنی‌المصطلق» و یهودیان توطئه‌گر و کینه‌توز خیبر، از هم فروپاشیده‌اند. پیشگویی‌های قرآن درست از آب درآمد.

«وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ» و اگر با شما جنگ کنند، پشت خواهند کرد، فرار خواهند کرد. این‌ها مرد ایستادگی همراه با مسلمانان در میدان جنگ نیستند…

«ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ» پس از آن هم کسی کمک به آن‌ها نخواهد کرد. چون منافقین به یهودیان وعده می‌دادند که اگر شما بیایید، ما هم از پشت جبهه به شما کمک می‌کنیم؛ اما زمان آن که می‌رسید کمک نمی‌کردند. «ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ» یارو یاوری برای آن‌ها نمی‌رسید.

آیۀ 112 : «ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ»

«ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا» این یهودیان کینه‌توز که حق، اسلام و قرآن را شناختند، پیامبر اسلام را مطابق با پیشگویی‌هایی کتاب آسمانی خود یافتند، ولی انعطاف نشان ندادند، یک چنین انسان‌هایی هرکجا یافت شوند و زندگی کنند، با ذلت و بیچارگی زندگی خواهند کرد.

«ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ» نوشته شده مُهر ذلت بر آن‌ها، «أَيْنَ مَا ثُقِفُوا» هر کجا که باشند. «إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ» مگر اینکه از لجاجت دست بردارند و به ریسمان الهی چنگ بزنند. «وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ» یا به یک گروهی از مردم دلخوش کنند، به قدرت‌های جهانی، کشورها، ابر قدرت‌ها…

پس یا خدا و یا قدرت‌هایی که در خیال آن‌ها وجود دارد، باید به آن‌هاکمک کنند، خودشان نمی‌توانند…

«وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ» و آن‌ها گرفتار غضبی از جانب خدا شدند. «وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ»، «مسکنة» یعنی بیچارگی؛ بیچارگی بر آن‌ها زده شده است. «ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ» این بیچارگی و ذلت به دلیل آن است که این افراد آیات خدا را آگاهانه انکار کردند. پیوسته انکار می‌کنند.

«وَيَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ» به غیر از این هم، در میدان عمل، پیامبران بی‌گناهِ خدا، پیامبرانِ معصوم خدا را می‌کُشتند. امام حسین علیه السلام در مسیر کربلا به یکی از شخصیت‌های سیاسی فرمود: در یک صبحگاه از اذان صبح تا طلوع آفتاب، بنی‌اسرائیل چند هزار پیامبر – ۷۰۰ نفر از پیامبران- را کُشتند و بعد از آن به سر کار خود رفتند، درب مغازه‌هایشان نشستند و به خرید و فروش پرداختند، انگار نه انگار که پیغمبر کُشتند. این تاریخچۀ ننگین یهود است….

«ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوْا» کُشتن انبیاء و انکار آیات خدا هم به خاطر گناهان آن‌هاست. از خدا و رسول سرپیچی کردند. «وَكَانُوا يَعْتَدُونَ» و اینکه پیوسته ظلم و تجاوز می‌کردند. همین گناه و ظلم، آن‌ها را به کُشتن پیامبران و انکار آیات الهی وادار کرد و به این سرنوشت ذلت‌بار مبتلا شدند.

البته؛ وقتی که ما قضاوت می‌کنیم باید منصفانه باشد. در بین یهودیان و مسیحیان هم افراد خوبی هم هستند که نام آن‌ها در تاریخ اسلام به ثبت رسیده است. مانند مسیحیان نجران، مسیحیانی از حبشه و همچنین در خود مدینه «عبدالله بن سلام» به همراه جمعی، ایمانی واقعی، عمیق و حقیقی آوردند.

آیۀ 113 : «لَيْسُوا سَوَاءً ۗ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ»

«لَيْسُوا سَوَاءً» همۀ اهل کتاب یکسان نیستند. «مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ» در بین اهل کتاب کسانی هستند که «قَائِمَةٌ» شب‌ها در پیشگاه خدا می‌ایستند. «يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ» آیات کتاب خدا را تلاوت می‌کنند، «آنَاءَ اللَّيْلِ» در ساعات شب، «وَهُمْ يَسْجُدُونَ» در حالی که به سجده افتاده‌اند.

ایشان عبادت شبانه دارند. در پیشگاه خدا می‌ایستند. به پرستش خدا را مشغول هستند. آیات خدا را در سجده می‌خوانند. چنین کسانی مانند «عبدالله بن سلام»، مسیحیان نجران و مسیحیان حبشه هم بوده‌اند که اسامی‌آن‌ها هم در تاریخ آمده است.

عالمی به نام «مُخَیریق» در روز شنبه و همزمان با واقعۀ جنگ احد –که آیاتش را می‌خوانیم و در صفحات بعد هم خواهیم خواند–، وارد مدینه شد. پرسید: چرا شهر خلوت است؟ گفتند که مسلمان‌ها به جبهه رفته‌اند. او یهودی‌ها را جمع کرد و گفت: هم‌کیشان من! ما که می‌دانیم حق با این‌هاست، اسلام دین حق است. پیامبرشان بر اساس همان نشانه‌هایی که در کتاب ما آمده، حق است. من به جبهه خواهم رفت. باغ‌ها و املاکی هم که دارم به پیامبر مسلمان‌ها خواهم بخشید. بعدها دعوا درست نکنید!. اتفاقاً او به جبهۀ احد رفت و به شهادت هم رسید… اموال و دارایی او را هم به پیامبر دادند و ایشان هم آن‌ها را وقف کرد و مسئولیت موقوفات «مُخیریق» –این عالم یهودی تازه مسلمان– را به دخترش صدیقۀ طاهره، فاطمه زهرا داد.

البته که یک چنین کسانی را هم داشته‌ایم…

آیۀ 114 : «يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَٰئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ»

«يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ» ایمان می‌آورند به خدا، «وَالْيَوْمِ الْآخِرِ» و جهان آخرت، «وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ» و امر به معروف می‌کنند. مثل بقیه یهودی‌ها سکوت نمی‌کنند! «وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ» و نهی از منکر می‌کنند، «وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ» و در خیرات سرعت می‌گیرند، سبقت می‌گیرند، «وَأُولَٰئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ» و آن‌ها از صالحان هستند.

آیۀ 115 : «وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ»

«وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ» آنچه از کار خیر انجام دهند، با ناسپاسی روبرو نخواهد شد. حتماً خدا پاداش می‌دهد. «وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ» و خداوند آگاه است نسبت به پرهیزکاران.

از خدا بخواهیم که شیرینی آیات کتاب خود را به ما بچشاند، ان شاءاللّه…

خدانگهدار شما…

جلسه بعد